Herfst 2011
We hebben in Amsterdam kunnen genieten van een originele Brazilian summer. Zonnig zacht weer en… het Brasil Festival Amsterdam! 
Het begon op 3 oktober met de spectaculaire opening op en rond het Museumplein. Kun je het je nog herinneren? Het plein veranderde in een veld vol kleur, samba en jolijt en de immer stralende prinses Máxima opende ceremonieel het festival. Terwijl het vuurwerk afging, de carnavalsparade doorging, en duizenden voeten blij en opgetogen dansten, verplaatste het officiële gedeelte zich naar het Concertgebouw met een onvergetelijk optreden van de innovatieve PianOrchestra en de supermuzikale Assad Family.
Zijn er naast carnaval en samba geen andere dingen te beleven in Brazilië? Wat dacht je! Daarvan hebben we ook tijdens het festival kunnen proeven. Ja, soms letterlijk. Zoals in Huize Frankendael, restaurant Elements en The College Hotel in Amsterdam Zuid waar we heerlijke gerechten uit het land van de toekomst geserveerd kregen.
In The College Hotel zijn we trouwens ook meer te weten gekomen over de Afrobraziliaanse religie candomblé en de relatie tussen het noordoosten van Brazilië en Nederland.
Meer interessante en geëngageerde documentaires en films hebben we gezien tijdens de IDFA en in het Tropentheater.
Beeld zonder geluid – schilderijen van Frans Post, foto’s van Breno Rotatori en meer - werd tentoongesteld in het Rijksmuseum, FOAM en diverse galerieën.
Voor de moderne dans moesten we naar de Melkweg en naar DeLaMar, waar we het befaamde gezelschap Balé da Cidade de São Paulo zagen optreden. In de Melkweg zochten de Dansmakers Amsterdam op een multidisciplinaire wijze naar de roots van Capoeira of onderzochten ze de sociale en culturele betekenissen van aanraken.
Minder ingewikkeld zijn de films in de OBA voor kinderen, die ook met Teatro Munganga een reis mochten maken naar de fantastische wereld van de Orixás. Er was ook theater voor volwassenen. Theatergroep Flint gaf een muzikale hommage aan de dichter Drummond de Andrade en in de Stadsschouwburg applaudisseerden we voor Seagull Play, een versie van Tsjechovs toneelklassieker De Meeuw van de Braziliaanse theatermaker Enrique Diaz.
Architectuur in ARCAM. En muziek, veel muziek! In het Concertgebouw zagen we de meesterpianist Nelson Friere aan het werk; hoorden we barok uit Brazilië; maakten we kennis met de werken van Villa Lobos; lieten virtuoze gitaristen en accordeonisten ons perplex staan.
In het Tropentheater zagen we muzikale veelvraat Egberto Gismonti; in Paradiso zagen we die andere muzikale veelvraat Arthur Verocai. In het Bimhuis zijn we getuige geweest van de veel besproken afrojazzbigband uit Bahia, Letieres Leite & Rumpilezz; verfijnde jazz van Trio Corrente en samba uit Rio van Teresa Cristina.
Was dat het? Nee natuurlijk niet, het is gewoon teveel. Eén ding mag echter niet ongenoemd blijven en dat is de laatste attractie op 9 december in Westerunie, met DJ’s en samba werd het twee-maanden-durend festival op uitbundige wijze afgesloten.
Door Charlie Crooijmans
